Poosplaatsen van Pien Storm - van Leeuwen

‘Kunst hoort midden in de maatschappij als toevallige of gezochte ontmoeting op ieders pad. Zij is de mogelijkheid, de stimulus en katalysator om ervaringen te intensiveren.
Poëzie, gewogen spel van klank en woord en van de dimensies daarachter, geeft richting aan het denken van hem die leest, stelt hem in staat de ervaring van de kunstenaar te delen. De aanwezigheid van de natuur en ruimte en rust maken ons ontvankelijk voor de meerwaarden van het leven, genereren ruimte voor verdieping. Even stilstaan, zowel in letterlijke als figuurlijke zin, draagt bij tot de kwaliteit van het leven.’
Deze gedachten rond kunst, pauzeren, pozen, poëzie en plek lagen ten grondslag aan het idee ‘poosplaatsen’ van beeldend kunstenaar en dichter Pien Storm van Leeuwen.

Opdracht
Rabobank Baarle-Nassau en Omstreken zocht een idee voor haar werkgebied, de grensstreek ten zuiden van Breda en Tilburg. In het kader van ‘een wereldidee op lokaal gebied’ diende Pien het project ‘poosplaatsen in de grensstreek’ in en kreeg opdracht en middelen van de Rabobank om het te realiseren.

Grensstreek
In meer dan één opzicht is hier sprake van een grensstreek. Niet alleen loopt er ’s lands grens, maar het gebied kenmerkt zich ook door een voortdurend aan elkaar grenzen van natte beekdalen of vennen en droge hoge gronden. Juist deze voortdurende afwisseling maakt het landschap zo boeiend. Er is hier bovendien iets wat schaars wordt in Nederland: een horizon, die nog niet bepaald wordt door het ingrijpen van de mens. Er is ruimte en rust, een ander levensritme.
Zij zocht in dit stukje Brabant een twintigtal plekken, die samen een beeld geven van de diversiteit van de streek. Een viertal  poosplaatsen bevindt zich in dorpskernen, de andere in de vrije natuur.

Pozen en poëzie
Om de mogelijkheid om te verpozen te combineren met het presenteren van de gedichten, ontwierp zij arduinen zitelementen en banken. Daarnaast maakt zij gebruik van stenen van graniet die door de natuur gevormd zijn. In deze steensoorten worden de teksten gegraveerd.
Steen impliceert stilte, het is harde aarde, onverweerd en in natuurlijk contrast met het omringend groen.
Het patina van de tijd, de invloed van de elementen verleent een extra dimensie aan het materiaal. Steen wint met het klimmen der jaren.
Zij koos voor letters met nauwelijks kleuraccent, in reliëf, verdiepingen in de steen.
Poëzie geeft zich nooit zomaar prijs, daarvoor is nieuwsgierigheid en aandacht nodig. Voor hem of haar, die wil lezen, is de tekst daar.

Route
Wanneer alle poosplaatsen klaar zijn, zal er ook landschappelijk gezien een boeiende route langs te rijden zijn. Aan de hand van het routekaartje kan een ieder zelf een route uitstippelen. Het is ook mogelijk een lus te maken van Strijbeek, via Ulicoten en Baarle-Nassau naar 't Zand en vandaar naar Riel, terug via Gilze langs Chaam naar Strijbeek. De totale afstand bedraagt ongeveer zestig kilometer en kan door fietsers en wandelaars in twee of meer etappes worden afgelegd.